استفاده از رجیستری

ارائه‌دهندهٔ Status200 در Terraform Registry و OpenTofu Registry منتشر می‌شود. terraform init و tofu init آن را از آنجا بارگیری می‌کنند: چیزی برای نصب دستی نیست. این صفحه می‌گوید چه چیزی منتشر می‌شود، نسخه‌ها چگونه شماره می‌خورند، و چگونه به نسخه‌ای جدیدتر بروید.

چه چیزی منتشر می‌شود#

هر انتشار Status200 ارائه‌دهنده را از API خود Status200 می‌سازد. اگر ارائه‌دهنده تغییر کرده باشد، انتشار آن را با نسخهٔ همان انتشار منتشر می‌کند، پس از آنکه آزمون‌های سرتاسری‌اش را زیر Terraform و زیر OpenTofu گذرانده باشد:

مرجع می‌گوید هر ویژگی چیست. این مستندات نشان می‌دهند چگونه آن‌ها را با هم به کار ببرید: از نمای کلی Terraform شروع کنید.

نسخه‌ها چگونه شماره می‌خورند#

نسخهٔ یک ارائه‌دهنده نسخهٔ همان انتشاری از Status200 است که آن را منتشر کرده است: ارائه‌دهندهٔ 14.0.20 با Status200 14.0.20 آمد. انتشاری که ارائه‌دهنده‌اش تغییر نکرده است هیچ منتشر نمی‌کند، پس نسخه‌ها فاصله دارند، و قیدی که دقیقاً یک نسخه را نام می‌برد ممکن است نسخه‌ای را نام ببرد که وجود ندارد. به‌جای آن یک بازه بنویسید:

در یک Status200 خودمیزبان، ارائه‌دهنده‌ای که از Status200 شما جدیدتر است ممکن است تنظیماتی بفرستد که Status200 شما هنوز ندارد: راه‌اندازی خودمیزبان نشان می‌دهد بازهٔ آن را چگونه بنویسید.

terraform {
  required_providers {
    oneuptime = {
      source  = "oneuptime/status200"
      version = "~> 14.0"
    }
  }
}

نشانی منبع هیچ رجیستری‌ای را نام نمی‌برد: Terraform آن را از Terraform Registry می‌خواند، و OpenTofu از OpenTofu Registry، که همان نسخه‌ها را منتشر می‌کنند.

فایل قفل#

terraform init نسخه‌ای را که برگزیده است، و checksumهای بارگیری‌هایش را، در .terraform.lock.hcl ثبت می‌کند. آن فایل را commit کنید: آن‌وقت هر ماشین و هر اجرای CI دقیقاً همان نسخه را نصب می‌کند، تا وقتی نسخهٔ دیگری برگزینید. checksumها هر سکویی را که رجیستری منتشر می‌کند پوشش می‌دهند، پس یک فایل قفل به ماشین‌های Linux، macOS و Windows یکسان خدمت می‌کند.

provider "registry.terraform.io/status200/status200" {
  version     = "14.0.20"
  constraints = "~> 14.0"
  hashes = [
    "h1:...",
    "zh:...",
  ]
}

فایل قفل رجیستری را نام می‌برد. OpenTofu registry.opentofu.org/status200/status200 را می‌نویسد جایی که Terraform registry.terraform.io/status200/status200 را می‌نویسد، پس جابه‌جا کردن موتور فایل قفل را تغییر می‌دهد: init مدخل را جایگزین می‌کند، و از شما می‌خواهد تغییر را commit کنید.

رفتن به نسخه‌ای جدیدتر#

1. بخوانید چه تغییر کرده است#

   انتشارهای Status200 می‌گویند هر انتشار چه چیزی را تغییر داده است، از جمله ارائه‌دهنده را. انتشارهای ارائه‌دهنده به تغییرهای پس از انتشار پیشین پیوند می‌دهند.

2. آن را بارگیری کنید#

   Bash

   terraform init -upgrade

   init -upgrade تازه‌ترین نسخه‌ای را که قید شما اجازه می‌دهد برمی‌دارد، آن را چاپ می‌کند، و .terraform.lock.hcl را به‌روز می‌کند. قید ~> 14.0 هر انتشار 14.x را برمی‌دارد؛ یک نسخهٔ اصلی تازه به قیدی تازه نیاز دارد.

3. پیش از اعمال پلن بگیرید#

   terraform plan را اجرا کنید، و فقط وقتی اعمال کنید که خالی باشد یا تغییرهایی را نشان دهد که انتظار دارید. فایل قفل به‌روزشده را commit کنید.

در یک Status200 خودمیزبان، نخست Status200 را ارتقا دهید، سپس انتهای بازهٔ ارائه‌دهنده را بالا ببرید.

کد کجاست#

ارائه‌دهنده از API در Status200 در مخزن اصلی Status200 ساخته می‌شود، و هر نسخه از همان انتشاری ساخته می‌شود که آن را منتشر کرده است. مخزن خود آن، OneUptime/terraform-provider-status200، آنچه را مولد نوشته است نگه می‌دارد، پس تغییرها در مخزن اصلی انجام می‌شوند: مشکل‌ها، از جمله مشکل‌های مستندات، را در git.wilix.dev/status200/status200/issues گزارش کنید.

گام‌های بعدی#