پرسش‌های متداول و رفع اشکال

بله. Status200 On-Call در App Store، در Google Play و به‌صورت APK در GitHub رایگان است. با حساب Status200 خود وارد می‌شوید.

iPhone و iPad با iOS یا iPadOS 16.4 یا جدیدتر، و گوشی‌ها و تبلت‌های Android با Android 7.0 یا جدیدتر.

بله. وقتی اپلیکیشن شروع می‌شود نشانی https:// Status200 خودتان را وارد کنید، یا در صفحهٔ ورود روی Change Server ضربه بزنید. به‌طور پیش‌فرض سرور شما فراخوان‌ها را از راه رلهٔ پوش Status200 به گوشی‌ها می‌فرستد، پس به هیچ حساب Apple، Google یا Expo نیاز ندارد: اعلان‌های پوش را ببینید.

بله. اپلیکیشن گوشی را در همهٔ پروژه‌هایی که عضوشان هستید ثبت می‌کند، تا هر پروژه بتواند شما را فرا بخواند. هر بار یک پروژه را نشان می‌دهد: برای جابه‌جایی، روی نام پروژه در بالای صفحه ضربه بزنید.

بله. هر گوشی یا تبلت یک دستگاه پوش جداگانه است، با قواعد آنکال خودش و تنظیم هشدار بحرانی خودش.

• Home: آنچه در پروژه به توجه نیاز دارد: حادثه‌ها و هشدارهای فعال، مانیتورهای دچار مشکل، و رویدادهای گروه‌بندی‌شده.
• Monitors: همهٔ مانیتورها، پالایش‌شده بر اساس سلامت، با جزئیاتشان.
• Inbox: حادثه‌ها و هشدارها، و اپیزودهایی که آن‌ها را گروه‌بندی می‌کنند. یکی را باز کنید تا Acknowledge، Resolve یا Add Note را به کار ببرید.
• On-Call: اینکه آیا آنکال هستید و تا کی، چه کس دیگری آنکال است، فراخوان‌هایی که برایتان فرستاده شده، و Cover for me، که فراخوان‌هایتان را برای مدتی به یک هم‌تیمی می‌سپارد.
• Settings: پروژه‌ها و ورود یکپارچهٔ شما، ظاهر، هشدارهای بحرانی و صدای زنگ هشدار، Biometrics Login، خوراک تقویم آنکال شما، و Log Out.

هر چیز دیگری در داشبورد است.

خیر. روی اعلان ضربه بزنید: اپلیکیشن حادثه، هشدار یا اپیزودی را که اعلان دربارهٔ آن است، در پروژهٔ درست باز می‌کند، و شما آن را آنجا تأیید می‌کنید. اگر اپلیکیشن قفل است یا خارج شده‌اید، به محض اینکه وارد شوید فراخوان را باز می‌کند.

اپلیکیشن فقط روی HTTPS با Status200 شما گفت‌وگو می‌کند. ورود شما در فضای ذخیره‌سازی خود اپلیکیشن روی گوشی نگه داشته می‌شود، و Log Out آن را پاک می‌کند و نشست را روی سرور هم خارج می‌کند. Biometrics Login را روشن کنید تا اپلیکیشن هر بار که شروع می‌شود چهره، اثر انگشت یا گذرواژهٔ دستگاه شما را بخواهد.

خیر. تا وقتی اتصالی ندارد در بالای صفحه No internet connection را نشان می‌دهد، و وقتی اتصال برگشت دوباره ادامه می‌دهد.

داشبورد Status200، که از مرورگرتان به‌عنوان یک اپلیکیشن نصب شده است: یک پنجرهٔ جدا، یک نماد در منوی Start، در Dock یا در لانچر شما، و اعلان‌ها. هر کاری را که داشبورد انجام می‌دهد انجام می‌دهد، چون خودِ داشبورد است.

لازم نیست باشد. اپلیکیشن هر بار که باز می‌شود داشبورد را از Status200 شما بارگیری می‌کند، پس همیشه همان نسخه‌ای است که Status200 شما اجرا می‌کند، روی Windows، macOS و Linux یکسان، بی‌آنکه چیزی برای به‌روزرسانی باشد.

خیر. مرورگرها نمی‌توانند مزاحم نشوید یا یک تمرکز را نادیده بگیرند، پس یک اعلان دسکتاپ فقط به همان بلندی‌ای است که رایانه اجازه می‌دهد. برای فراخوان‌هایی که باید بیدارتان کنند، از اپلیکیشن موبایل با هشدارهای بحرانی استفاده کنید.

خیر. به اتصالی به Status200 شما نیاز دارد، درست مانند داشبورد در یک زبانهٔ مرورگر.

اپلیکیشن نتوانست به https://<your-status200>/api/status برسد. نشانی را، همراه با https://، بررسی کنید: اپلیکیشن روی HTTP ساده وصل نمی‌شود. اگر Status200 شما روی یک شبکهٔ خصوصی است، نخست گوشی را به آن وصل کنید، برای نمونه از راه VPN. وقتی گوشی بتواند به Status200 برسد، باز کردن آن نشانی در مرورگر گوشی {"status":"ok"} را نشان می‌دهد.

هیچ‌یک از پروژه‌هایی که آن ایمیل به آن‌ها تعلق دارد ورود یکپارچه را راه‌اندازی نکرده است، یا آن ایمیل در این Status200 حسابی ندارد. ایمیل را بررسی کنید، یا با رمز عبورتان وارد شوید. ارائه‌دهندگانی که مدیرتان برای کل نصب راه‌اندازی کرده پیش از فیلد ایمیل فهرست شده‌اند.

اپلیکیشن نمی‌تواند از کلید امنیتی استفاده کند. با یکی از کدهای پشتیبانتان وارد شوید، یا در داشبورد یک برنامهٔ احراز هویت به حسابتان اضافه کنید: احراز هویت دومرحله‌ای را روشن کنید را ببینید.

کلیدهای عبور نیاز دارند که نشانی Status200 شما با https:// شروع شود، و به کلید عبوری که برای همین Status200 اضافه کرده‌اید: یک کلید عبور اضافه کنید را ببینید. برای استفاده از سرور دیگری، در صفحهٔ ورود روی Change Server ضربه بزنید.

• بررسی کنید که گوشی اعلان‌های Status200 On-Call را مجاز بداند، و مزاحم نشوید یا یک تمرکز آن‌ها را نگه ندارد.
• در تنظیمات کاربر > روش‌های اعلان، در زبانهٔ Push Notifications، بررسی کنید که گوشی فهرست شده باشد، و یک اعلان آزمایشی برایش بفرستید.
• اگر اعلان دریافت نمی‌شود علامت خورده است، اپلیکیشن را در حالی که وارد هستید باز کنید: وقتی یک گوشی باید دوباره ثبت شود را ببینید.
• قواعد آنکال خود را زیر تنظیمات کاربر > قواعد آنکال بررسی کنید: آن‌ها تعیین می‌کنند کدام فراخوان‌ها به کدام روش برسند.
• در یک Status200 خودمیزبان، بررسی کنید که سرور به رلهٔ پوش خود برسد: اعلان‌های پوش را ببینید.

مصرف باتری اپلیکیشن را در تنظیمات Android برای Status200 On-Call روی نامحدود بگذارید، و اپلیکیشن را از هر فهرست صرفه‌جویی باتری بیرون نگه دارید: جلوگیری از دیر رسیدن فراخوان‌ها را ببینید.

Settings اپلیکیشن را باز کنید: سطر زیر Critical On-Call Alerts می‌گوید روی آن گوشی چه چیزی کم است. سپس زیر تنظیمات کاربر > قواعد آنکال بررسی کنید که قاعدهٔ آنکالی که فراخوان را فرستاده روی هشدار بحرانی تنظیم شده باشد، نه عادی. هر گوشی کلید خودش را دارد.

پس از ورود، از یک صفحهٔ داشبورد، روی https://، در Edge یا Chrome، یا در Safari روی macOS Sonoma 14 یا جدیدتر نصب کنید. اگر نماد نمایش داده نشد، منوی مرورگر هم آن را نصب می‌کند: نصب روی Windows را ببینید.

مرورگر را زیر تنظیمات کاربر > روش‌های اعلان، در زبانهٔ Push Notifications، با ثبت دستگاه ثبت کنید، وقتی پرسیده شد اعلان‌ها را مجاز کنید، و تنظیمات اعلان خود رایانه را بررسی کنید. یک Status200 خودمیزبان برای اعلان‌های مرورگر به کلیدهای VAPID خود نیاز دارد.