Naar inhoud springen
Documentatie
Registergebruik

Registergebruik

Bekijken als Markdown

De Status200-provider wordt gepubliceerd in het Terraform Registry en het OpenTofu Registry. terraform init en tofu init downloaden hem daarvandaan: er is niets met de hand te installeren. Deze pagina behandelt wat er wordt gepubliceerd, hoe versies worden genummerd, en hoe je naar een nieuwere overstapt.

Wat er wordt gepubliceerdDe provider voor elk platform, zijn referentie en zijn versies.Hoe versies worden genummerdDe versie van een provider is de Status200-release die hem publiceerde.Het lockbestandDe versie en checksums die elke machine installeert.Naar een nieuwere versie overstappenLees wat er veranderde, download haar en plan.

Wat er wordt gepubliceerd

Elke Status200-release genereert de provider uit de eigen API van Status200. Wanneer de provider veranderde, publiceert de release hem, onder de versie van de release, zodra hij zijn end-to-endtests onder Terraform en onder OpenTofu heeft doorstaan:

flowchart TB R["Een Status200-release"] --> G["De provider wordt gegenereerd<br/>uit de API van Status200"] G --> C{"Is de provider<br/>veranderd?"} C -->|"ja"| P["Getest onder Terraform<br/>en OpenTofu, daarna<br/>gepubliceerd met de<br/>versie van de release"] C -->|"nee"| N["Geen providerversie<br/>voor deze release"] P --> I["terraform init<br/>en tofu init<br/>downloaden hem"]

Van een Status200-release naar je terraform init

WatWaar
De provider, voor Linux, macOS, Windows, FreeBSD, OpenBSD en SolarisGedownload door terraform init en tofu init, met checksums die Status200 ondertekent
De referentie van elke resource en data source, met elk van hun attributenDe documentatie van het register, gegroepeerd per product: monitoren, statuspagina's, incidenten, on-call en de andere
Een handleiding voor het gebruik van de provider met OpenTofuDe handleidingen van het register
Elke versie, de nieuwste eerstDe versielijst van het register

De referentie zegt wat elk attribuut is. Deze documentatie laat zien hoe je ze samen gebruikt: begin bij Terraform – Overzicht.

Hoe versies worden genummerd

De versie van een provider is de versie van de Status200-release die hem publiceerde: provider 14.0.20 kwam met Status200 14.0.20. Een release waarvan de provider niet veranderde, publiceert er geen, dus de versies hebben gaten, en een beperking die één exacte versie noemt, kan een versie noemen die niet bestaat. Schrijf in plaats daarvan een bereik:

Je gebruiktBeperkingTerraform installeert
Status200 Cloud~> 14.0De nieuwste 14.x-provider
Een zelf gehoste Status200Een bereik dat eindigt bij de versie van je Status200, zoals >= 14.0, <= 14.0.40De nieuwste provider die niet nieuwer is dan je Status200

Op een zelf gehoste Status200 kan een provider die nieuwer is dan je Status200 instellingen sturen die je Status200 nog niet heeft: Zelf gehoste installatie laat zien hoe je het bereik ervan schrijft.

main.tfHCL 
terraform {
  required_providers {
    oneuptime = {
      source  = "oneuptime/status200"
      version = "~> 14.0"
    }
  }
}

Het bronadres noemt geen register: Terraform leest het uit het Terraform Registry, en OpenTofu uit het OpenTofu Registry, die dezelfde versies publiceren.

Het lockbestand

terraform init legt de versie die het koos, en de checksums van zijn downloads, vast in .terraform.lock.hcl. Commit dat bestand: elke machine en elke CI-run installeert dan precies die versie, tot je een andere kiest. De checksums dekken elk platform dat het register publiceert, dus één lockbestand werkt voor Linux-, macOS- en Windows-machines tegelijk.

.terraform.lock.hclHCL 
provider "registry.terraform.io/status200/status200" {
  version     = "14.0.20"
  constraints = "~> 14.0"
  hashes = [
    "h1:...",
    "zh:...",
  ]
}

Het lockbestand noemt het register. OpenTofu schrijft registry.opentofu.org/status200/status200 waar Terraform registry.terraform.io/status200/status200 schrijft, dus van engine wisselen wijzigt het lockbestand: init vervangt de vermelding, en vraagt je de wijziging te committen.

Naar een nieuwere versie overstappen

  1. Lezen wat er veranderde

    De releases van Status200 zeggen wat elke release veranderde, de provider inbegrepen. De releases van de provider linken naar de wijzigingen sinds de vorige.

  2. Haar downloaden

    Bash 
    terraform init -upgrade

    init -upgrade neemt de nieuwste versie die je beperking toestaat, toont die en werkt .terraform.lock.hcl bij. De beperking ~> 14.0 neemt elke 14.x-release; een nieuwe hoofdversie vraagt een nieuwe beperking.

  3. Plannen voordat je toepast

    Voer terraform plan uit, en pas alleen toe wanneer het leeg is of de wijzigingen toont die je verwacht. Commit het bijgewerkte lockbestand.

Upgrade op een zelf gehoste Status200 eerst Status200, en verhoog daarna het einde van het bereik van de provider.

Waar de code staat

De provider wordt gegenereerd uit de Status200-API in de hoofdrepository van Status200, en elke versie wordt gebouwd vanuit de release die hem publiceerde. Zijn eigen repository, OneUptime/terraform-provider-status200, bevat wat de generator schreef, dus wijzigingen gebeuren in de hoofdrepository: meld problemen, ook die in de documentatie, op git.wilix.dev/status200/status200/issues.

Volgende stappen

Zelf gehoste installatieHet versiebereik voor je eigen Status200, en een mirror voor offline machines.OpenTofuDezelfde provider en configuratie, met tofu.Volledige handleidingAuthenticatie, projectindeling, data sources, state en upgrades.ProbleemoplossingVeelvoorkomende fouten en hoe je ze oplost.