# راه‌اندازی خودمیزبان

ارائه‌دهنده با Status200 خودتان همان‌طور کار می‌کند که با Status200 Cloud: همان منابع، همان ویژگی‌ها و همان کلیدهای API پروژه. آنچه تنظیمش با شماست: نشانی Status200 شما، نسخهٔ ارائه‌دهنده‌ای که با آن جور است، و هر جا لازم دارید، یک آینه برای ماشین‌های بدون دسترسی به اینترنت و اعتماد به یک مرجع صدور گواهی خصوصی.

:::cards
- [ارائه‌دهنده را به Status200 خود نشانه بگیرید](#ارائهدهنده-را-به-oneuptime-خود-نشانه-بگیرید): نشانی آن، و یک کلید API از پروژهٔ شما.
- [نسخهٔ ارائه‌دهنده را برگزینید](#نسخهٔ-ارائهدهنده-را-برگزینید): تازه‌ترین ارائه‌دهنده‌ای که از Status200 شما جدیدتر نیست.
- [بدون دسترسی به اینترنت](#بدون-دسترسی-به-اینترنت): ارائه‌دهنده را در شبکهٔ خود آینه کنید.
- [TLS و گواهی‌ها](#tls-و-گواهیها): یک مرجع صدور گواهی خصوصی، پراکسی‌ها و HTTP ساده.
:::

```mermaid title="Terraform و Status200 خودتان"
flowchart TB
    R["Terraform Registry یا<br/>OpenTofu Registry یا<br/>آینهٔ شما"] -->|"terraform init"| T["Terraform یا OpenTofu"]
    T --> P["ارائه‌دهندهٔ Status200،<br/>نه جدیدتر از<br/>Status200 شما"]
    P -->|"HTTPS، با یک<br/>کلید API از پروژهٔ شما"| O["Status200 شما:<br/>نشانی آن، سپس /api"]
```

## ارائه‌دهنده را به Status200 خود نشانه بگیرید

`status200_url` را به نشانی‌ای تنظیم کنید که داشبورد را با آن باز می‌کنید: scheme و میزبان، بدون مسیر. اگر نشانی scheme نداشته باشد ارائه‌دهنده `https://` را می‌افزاید، و در انتها `/api` را، پس `https://status200.example.com` هر درخواست را به `https://status200.example.com/api` می‌فرستد.

```hcl title="main.tf"
terraform {
  required_providers {
    oneuptime = {
      source  = "oneuptime/status200"
      version = ">= 14.0, <= 14.0.88"
    }
  }
}

provider "oneuptime" {
  status200_url = "https://status200.example.com"
  # The API key comes from the STATUS200_API_KEY environment variable.
}
```

نشانی می‌تواند به‌جای آن از متغیر محیطی `STATUS200_URL` بیاید، تا یک پیکربندی بتواند به چند نصب اشاره کند:

```bash
export STATUS200_URL="https://status200.example.com"
export STATUS200_API_KEY="<your-api-key>"
```

نشانی همان میزبانی است که نصب شما روی آن سرو می‌شود: `HOST` و `HTTP_PROTOCOL` در `config.env` با Docker Compose، و `host` و `httpProtocol` در مقدارهای چارت Helm.

کلید، یک کلید API از پروژه‌ای است که مدیریت می‌کنید، ساخته‌شده در داشبورد Status200 شما در **تنظیمات پروژه** > **پیشرفته** > **کلیدهای API**، مانند Status200 Cloud. کلید API اصلی یک Status200 خودمیزبان به هیچ پروژه‌ای تعلق ندارد، پس ساختنی که با آن انجام شود با `ProjectId required` شکست می‌خورد.

> [!TIP]
> Status200 شما این بلوک را برایتان می‌نویسد. هر منبع یا فهرستی را در داشبورد باز کنید، سپس **توسعه‌دهنده** و **Terraform** را در منوی کناری آن: بلوک ارائه‌دهنده‌ای که نشان می‌دهد نشانی Status200 شما را دارد، و بازهٔ نسخه‌ای که با آن جور است.

## نسخهٔ ارائه‌دهنده را برگزینید

از تازه‌ترین ارائه‌دهندهٔ منتشرشده‌ای استفاده کنید که از Status200 شما جدیدتر نیست. نسخه‌های ارائه‌دهنده از نسخه‌های Status200 پیروی می‌کنند: انتشاری از Status200 که ارائه‌دهنده را تغییر می‌دهد، آن را با شمارهٔ نسخهٔ خود همان انتشار منتشر می‌کند، و ارائه‌دهنده‌ای که از Status200 شما جدیدتر است ممکن است تنظیماتی بفرستد که Status200 شما هنوز ندارد.

پس بازه‌ای بنویسید که به نسخهٔ Status200 شما ختم شود، همان کاری که داشبورد می‌کند. بلوک بالا `>= 14.0, <= 14.0.88` را می‌گیرد، بازه برای Status200ای که این مستندات از آن می‌آید: وقتی آن‌ها را روی Status200 خودتان می‌خوانید، آن بازه از آنِ شماست. وگرنه، نسخهٔ خودتان را بنویسید:

:::steps
### نسخهٔ Status200 خود را پیدا کنید

آن را از Status200 خود بپرسید:

```bash
curl https://status200.example.com/version
```

پاسخ JSON است، مانند `{"version":"14.0.40","commit":"..."}`. به‌عنوان مدیر اصلی، می‌توانید برچسب نسخه را در سرصفحهٔ داشبورد مدیریت هم باز کنید: [نسخهٔ فعلی خود را پیدا کنید](/docs/installation/upgrading#نسخهٔ-فعلی-خود-را-پیدا-کنید) را ببینید.

### آن را در بازه بنویسید

بازه از نسخهٔ اصلی شروع می‌شود و به نسخهٔ شما ختم می‌شود. برای یک Status200 14.0.40:

```hcl title="main.tf"
terraform {
  required_providers {
    oneuptime = {
      source  = "oneuptime/status200"
      version = ">= 14.0, <= 14.0.40"
    }
  }
}
```

Terraform تازه‌ترین ارائه‌دهندهٔ درون بازه را برمی‌دارد. انتشاری از Status200 که ارائه‌دهنده را تغییر نداده است هیچ منتشر نمی‌کند، و بازه از روی نسخه‌هایی که وجود ندارند می‌گذرد.

### ارائه‌دهنده را بارگیری کنید

`terraform init` را اجرا کنید. نسخه‌ای را که نصب کرده است چاپ می‌کند و آن را در `.terraform.lock.hcl` ثبت می‌کند.
:::

هنگام ارتقا، نخست Status200 را ارتقا دهید. سپس انتهای بازه را به نسخهٔ تازهٔ آن برسانید، و `terraform init -upgrade` را اجرا کنید.

## بدون دسترسی به اینترنت

وقتی ماشین‌هایی که Terraform را اجرا می‌کنند به رجیستری دسترسی ندارند، ارائه‌دهنده را یک بار در شبکهٔ خود کپی کنید، و Terraform را به آن نسخه نشانه بگیرید.

:::steps
### ارائه‌دهنده را آینه کنید

روی ماشینی با دسترسی به اینترنت، در پوشه‌ای که پیکربندی شما در آن است، ارائه‌دهنده را برای هر سکویی که ماشین‌هایتان اجرا می‌کنند بارگیری کنید. بدون `-platform`، فرمان ارائه‌دهنده را فقط برای سکوی خودش بارگیری می‌کند:

:::tabs
@tab Terraform
```bash
terraform providers mirror -platform=linux_amd64 -platform=darwin_arm64 /srv/terraform-mirror
```
@tab OpenTofu
```bash
tofu providers mirror -platform=linux_amd64 -platform=darwin_arm64 /srv/terraform-mirror
```
:::

پوشه ارائه‌دهنده را زیر نشانی رجیستری نگه می‌دارد، مانند `registry.terraform.io/status200/status200/`. آن را در شبکهٔ خود کپی کنید.

### Terraform را به آینه نشانه بگیرید

یک فایل پیکربندی CLI بنویسید که ارائه‌دهندهٔ Status200 را از پوشه نصب کند، و هر چیز دیگر را مانند همیشه:

:::tabs
@tab Terraform
```hcl title="mirror.tfrc"
provider_installation {
  filesystem_mirror {
    path    = "/srv/terraform-mirror"
    include = ["registry.terraform.io/status200/status200"]
  }
  direct {
    exclude = ["registry.terraform.io/status200/status200"]
  }
}
```
@tab OpenTofu
```hcl title="mirror.tfrc"
provider_installation {
  filesystem_mirror {
    path    = "/srv/terraform-mirror"
    include = ["registry.opentofu.org/status200/status200"]
  }
  direct {
    exclude = ["registry.opentofu.org/status200/status200"]
  }
}
```
:::

نام آن را در `TF_CLI_CONFIG_FILE` بگذارید، که هم Terraform و هم OpenTofu آن را می‌خوانند: `export TF_CLI_CONFIG_FILE=/etc/terraform/mirror.tfrc`.

### راه‌اندازی اولیه

`terraform init` را اجرا کنید: ارائه‌دهنده را از آینه نصب می‌کند. هشدار می‌دهد که فایل قفل اکنون فقط برای این سکو checksum دارد. برای ثبت آن‌ها برای هر سکو، `terraform providers lock` را با همان گزینه‌های `-platform` روی ماشینی که به اینترنت دسترسی دارد اجرا کنید، و `.terraform.lock.hcl` را همراه پیکربندی خود commit کنید.
:::

هر بار که بازهٔ نسخه را بالا می‌برید، دوباره آینه کنید.

## TLS و گواهی‌ها

ارائه‌دهنده گواهی Status200 شما را با انبارهٔ اعتماد ماشینی که Terraform را اجرا می‌کند بررسی می‌کند، و هیچ تنظیمی برای رد شدن از این بررسی وجود ندارد. وقتی گواهی از یک مرجع صدور گواهی خصوصی می‌آید، آن مرجع را به انبارهٔ اعتماد هر ماشین و اجراکنندهٔ CI که Terraform را اجرا می‌کند بیفزایید:

:::tabs
@tab Debian / Ubuntu
```bash
sudo cp my-ca.crt /usr/local/share/ca-certificates/
sudo update-ca-certificates
```
@tab RHEL / Fedora
```bash
sudo cp my-ca.crt /etc/pki/ca-trust/source/anchors/
sudo update-ca-trust
```
:::

در Linux، جایی که نمی‌توانید انبارهٔ اعتماد را تغییر دهید، مانند یک کانتینر CI، `SSL_CERT_FILE` را به فایلی تنظیم کنید که مرجع شما و مرجع‌های عمومی را دارد. در macOS و Windows، مرجع را به انبارهٔ گواهی سیستم بیفزایید.

- **پراکسی‌ها.** ارائه‌دهنده درخواست‌هایش را از راه پراکسی‌ای که در `HTTPS_PROXY` است می‌فرستد، جز به میزبان‌های `NO_PROXY`. یک پراکسی معکوس جلوی Status200 باید هر مسیر `/api` و سرآیند `APIKey` را بدون تغییر عبور دهد.
- **HTTP ساده.** یک نشانی `http://` برای یک نصب آزمایشی کار می‌کند. کلید API با هر درخواستی سفر می‌کند، پس برای هر چیز دیگر از HTTPS استفاده کنید.

## رفع اشکال

:::details پیام «x509: certificate signed by unknown authority»
ماشینی که Terraform را اجرا می‌کند به گواهی Status200 شما اعتماد ندارد: مرجع صدور گواهی خود را همان‌طور که [TLS و گواهی‌ها](#tls-و-گواهیها) نشان می‌دهد بیفزایید.
:::

:::details پیام «invalid character '<' looking for beginning of value»
یک صفحهٔ وب به‌جای API پاسخ داده است: `status200_url` مسیری دارد، یا یک پراکسی پاسخ داده است. آن را فقط به نشانی Status200 خود تنظیم کنید.
:::

:::details پیام «no available releases match the given constraints»
هیچ ارائه‌دهندهٔ منتشرشده‌ای با قید نسخه جور نیست، برای نمونه قیدی که تنها نسخه‌ای را نام می‌برد که Status200 هرگز منتشر نکرده است. یک بازه بنویسید، همان‌طور که [نسخهٔ ارائه‌دهنده را برگزینید](#نسخهٔ-ارائهدهنده-را-برگزینید) نشان می‌دهد.
:::

:::details پیام «ProjectId required»
کلید، کلید API اصلی است که به هیچ پروژه‌ای تعلق ندارد. یک کلید API پروژه بسازید، در **تنظیمات پروژه** > **پیشرفته** > **کلیدهای API**.
:::

[رفع اشکال](/docs/terraform/troubleshooting) خطاهای دیگر را دارد، و اینکه هر کدام چه معنایی دارد.

## گام‌های بعدی

:::cards
- [شروع سریع](/docs/terraform/quick-start): یک کلید API بسازید و نخستین منابع خود را اعمال کنید.
- [استفاده از رجیستری](/docs/terraform/registry): ارائه‌دهنده کجا منتشر می‌شود، و نسخه‌ها چگونه شماره می‌خورند.
- [رفع اشکال](/docs/terraform/troubleshooting): خطاهای رایج و چگونگی رفع آن‌ها.
- [ارتقا](/docs/installation/upgrading): Status200 خود را ارتقا دهید، پیش از آنکه بازهٔ ارائه‌دهنده را بالا ببرید.
:::